Rytmiczna, wijąca się sylwetka nadaje tej zimowej postaci poczucie pionowej gracji, która przyciąga wzrok ku górze. Twarz bałwana promienieje miękkim, rumianym kolorem pod iglicą srebrnych płatków śniegu, które zdają się osiadać podczas cichej, północnej burzy. W jego wyrazie jest delikatna obecność, sugerująca osobowość znacznie bardziej zniuansowaną niż zwykłe sezonowe figury. Posiadanie tego dzieła przynosi subtelną satysfakcję z odnalezienia znajomej formy na nowo wyobrażonej z wyrafinowaniem, które odczuwa się, nie potrafiąc w pełni wyjaśnić.